Tuesday, May 13, 2014

ಪ್ರತೀಕ್ಷೆ ( fiction)


                                                 




ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಳಾಡಿದ್ದ ಲಚ್ಚಿ ಮುಂಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ನೆಟ್ಟಿದ್ದಳು . ದಿನಕರ ಮನೆಯನ್ನು ಮಾರುದ್ದ ಬೆಳಗಿದ್ದ . ಅವಳ ಸೇವೆಗೆಂದು ನಿಂತಿದ್ದ ದಾದಿ ,  ಇದನ್ನು ನೋಡಿ " ಓ ಮಗನ ದಾರಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಹೊರಟು ಇಲ್ಲಿ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ೩ ತಾಸಾದರೂ ಬೇಕು . ಏಳಿ , ಎದ್ದು ಕಾಫಿ ಕುಡಿದು, ಸ್ನಾನ, ಪೂಜೆ, ತಿಂಡಿ ಮುಗಿಸಿ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಅರ್ಧ ದಾರಿ ಬಂದಿರ್ತಾರೆ" ಅಂದಳು . ಲಚ್ಚಿ "ಹೌದು , ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳ ಮೇಲೆ ಮಗ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ " ಅನ್ನುತ್ತಾ ಲಗುಬಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಅಡಿಗೆಯ ಶಾಂತಳನ್ನು ಕರೆದು "ಇವತ್ತು ಹಬ್ಬದಡಿಗೆ ಮಾಡು. ಅದಾ, ಇದಾ ಅಂತ ಕೇಳಬೇಡ .  ಏನಾದರೂ  ಮಾಡು. ಆದರೆ ಮರೆಯದೆ ಹೋಳಿಗೆ ಮಾಡು. ಶಂಕರನಿಗೆ ಬಲು ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದು ಅದು. ಇವತ್ತು ಹಾಲು, ತುಪ್ಪ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ತಿಂದು ಸಂತೃಪ್ತಿ ಆಗಲಿ . ಅವನು ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಹೋಳಿಗೆ ತಿನ್ನೋದು ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಇದೆ " ಅಂದಳು .

  ಲಚ್ಚಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ , ದೇವರ ಮನೆ ಹೊಕ್ಕು,  ಹೂಬತ್ತಿ ಹಾಕಿ,   ತುಪ್ಪದ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ, ದೇವರ ಪಟಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ,  ತನ್ನ ಮಗ ಊರಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ಕರುಣಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕೋಟಿ ವಂದನೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಅಡ್ಡ ಬಿದ್ದಳು . ಶಾಂತಾ ಕೊಟ್ಟ ಅವಲಕ್ಕಿ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟನ್ನು ಕೋಳಿಯಂತೆ ಕೆದಕಿ, ತಿಂದ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮಾಡಿ, ಎದ್ದಳು.  ದೇಹ ಜಡತೆ ಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ , ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಪ್ಹುಲ್ಲವಾಗಿತ್ತು . ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಲಚ್ಚಿಗೆ ಖಾಯಿಲೆಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮನೋರೋಗಕ್ಕೆ ಮದ್ದಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಸೋಫಾಗೆ ಒರಗಿದ ಅವಳು ಗತಕಾಲಕ್ಕೆ ಜಾರಿದಳು.

  ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಗಂಡನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಲಚ್ಚಿ , ಪುಟ್ಟ ಶಂಕರನೊಂದಿಗೆ ಅಣ್ಣನ ಮನೆ ಸೇರಿದ್ದಳು. ಅಣ್ಣ , ಅತ್ತಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ನೋಡಿ ಕೊಂಡರು. ಶಂಕರನಿಗಿಂತ ೩ ವರ್ಷ ಕಿರಿಯಳಾದ ಮೈತ್ರಿ ಸಹ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಳು . ಶಂಕರ ಎಸ್. ಎಸ್. ಎಲ್. ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದಾಗ, ಅಣ್ಣ ಅವನನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಹಾಸ್ಟೆಲ್, ಮನೆಪಾಠದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿ, "ಇನ್ನೇನು ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲ ಲಚ್ಚಿ, ನಿನ್ನ ಮಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ, ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಯೋಚನೆ ಬಿಟ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗಿರು ಅಂದಿದ್ದ . ಶಂಕರ ಪಿ.ಯು.ಸಿ. ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲೂ ಉತ್ತಮ ಅಂಕ ಪಡೆದು, ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಸೇರಿಕೊಂಡ.  ಅಲ್ಲೂ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಪಡೆದು, ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ತೋರಿಸಿ, ತಾನು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಅಮೆರಿಕಾಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ತೋಡಿಕೊಂಡ. ಲಚ್ಚಿ ಅಣ್ಣನ ಸಲಹೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನೂ ಸಹ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿದ . ಜೊತೆಗೆ ತಂಗಿಯ ಬಳಿ ಮೈತ್ರಿ-ಶಂಕರರ ಮದುವೆಯ ವಿಷಯವನ್ನೂ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ.  ಮೈತ್ರಿ ಸುಶೀಲೆ, ಮಗನಿಗೆ ಅನುರೂಪ ಜೋಡಿ ಎಂದು ಲಚ್ಚಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಮಗನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇನಿದೆಯೋ  ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ ಅಂದುಕೊಂಡು ಶಂಕರನನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.  ಅವಳಾಸೆಯಂತೆ ಶಂಕರ ಒಪ್ಪಿದ. ಮೈತ್ರಿ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಬಲ್ಲ ಹುಡುಗಿ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ, ವಿದೇಶದಲ್ಲಿನ ವ್ಯಾಸಂಗಕ್ಕೆ ಮಾವ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಹಿರಿಯಾಸೆಯೂ ಇತ್ತು.  ಅಂತೂ ಎಲ್ಲರ ಆಸೆಯಂತೆ ಮದುವೆ ನಡೆದು, ಲಚ್ಚಿ ಅಡಿಗೆಗೆ ಸಹಾಯವಾಗುವುದೆಂದು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಪುಡಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ,  ನವ ವಧೂ ವರರು ಅಮೆರಿಕಾಗೆ ಹಾರಿ, ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾ ದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರ ಹೂಡಿದರು.  ಮೈತ್ರಿ ಶಂಕರನ ಓದಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಾರದಂತೆ,  ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಬೇಕೆಂದು ಅವನನ್ನು ಕಾಡದೆ ,  ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಿದಳು . ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವನ ಹೆಚ್ಚಿನ ವ್ಯಾಸಂಗ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಮುಗಿದು, ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸವೂ ಸಿಕ್ಕಿತು.

   ಇದರೊಂದಿಗೆ ಲಚ್ಚಿಗೆ ಮಗ-ಸೊಸೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇರಬಹುದು ಅನ್ನೋ ತನ್ನ ಆಸೆ ಕೈಗೂಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆಯೇನೋ ಅನಿಸತೊಡಗಿತು.  ಮೈತ್ರಿ ಗರ್ಭಿಣಿ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಅವಳ ಜೊತೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಚಡಪಡಿಸಿದಳು. . ಕಡೆಗೆ ಅತ್ತಿಗೆ ಹರಿಣಿ,  "ಅಕ್ಕ ನೀವ್ಯಾಕೆ ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಇರಬಾರದು ? ನಿಮಗೂ ಸಮಾಧಾನ, ಮೈತ್ರಿಗೂ ಅನುಕೂಲ " ಅಂದಳು . ಮನಸೊಪ್ಪದಿದ್ದರೂ, ಲಚ್ಚಿ ಅಣ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೊರಟು ನಿಂತಳು . ವಿಮಾನವಿರಲಿ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನೇ ನೋಡದ ಅವಳು ಮಗ-ಸೊಸೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು . ಅಣ್ಣ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅವಳು ಅಮೇರಿಕಾದ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಇಳಿದಾಗ , ಜನರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು  ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಶಂಕರನನ್ನು ಕಂಡಾಗ , ತಬ್ಬಿ, ಮುದ್ದಾಡಬೇಕು ಅನಿಸಿದರೂ, ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಾವನೆಯೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ  ತೆಪ್ಪಗಾದಳು.  ಮನೆ ಸೇರಿದ ನಂತರವೂ, ಶಂಕರ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಮಾತನಾಡಲು ಆಸಕ್ತಿ  ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವಳು "ಅಯ್ಯೋ ಅತ್ತೆ, ಅವರು ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಹಾಗೇ. ಏನೋ ಆಕಾಶ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವರಂತೆ ಆಡ್ತಾರೆ. ಮೇಲಧಿಕಾರಿ ಅಮೇರಿಕಾದವರು . ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ ಏನಾದರು ಕೊಂಕು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ.  ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಾರತೀಯರು ಎಷ್ಟೇ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾದರೂ , ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ನಮಗೆ ಬಡ್ತಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.  ಇಲ್ಲಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದ್ದೆಂದರೆ , ನಮ್ಮಂಥವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟು, ಕಂತಿನಲ್ಲಿ ಸಾಲ ತೀರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಸಾಲಗಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ , ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಇವರು ಮೆಚ್ಚುವ ಸೋಗು ಹಾಕಿದರೂ, ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಎರಡನೆಯ ದರ್ಜೆಯ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನಾಗಿಯೇ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.  ಇದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮವರು ಅವರಂತೆಯೇ ವೇಷ-ಭೂಷಣ, ಕಡೆಗೆ ಅವರಂತೆಯೇ ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಕುರಿತು ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮವರಿಗೊಂದು ರೀತಿಯ ಭ್ರಾಂತು"  ಅಂದಳು .  ಲಚ್ಚಿ " ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಯಾಕೆ ಇರಬೇಕು? ನಡೀರಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಹುಡುಕಿ. ಎಲ್ಲರೂ ಆರಾಮವಾಗಿರಬಹುದು" ಅಂದಳು . ಹೇಗೋ ಒಂದೂವರೆ  ತಿಂಗಳಿದ್ದ ಲಚ್ಚಿಗೆ ಬೇಸರವಾಗತೊಡಗಿತು. ಮಗನೊಂದಿಗೆ  ಹೇಳಿದಾಗ "ಆಯ್ತಮ್ಮ. ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ " ಅಂದನೆ  ಹೊರತು, ಮತ್ತೇನೂ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ . ಅವಳು ಮಗನನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು , ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ "ಏನೋ ಶಂಕರ ನಿನ್ನ ಅವಸ್ಥೆ? ನಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ವಾಪಸ್ ಹೋಗೋಣ" ಅಂದಾಗ , ಅವನು "ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ನಾವೂ ಬರ್ತೇವಿ. ಈಗ ನೀವು ಹೊರಡಿ " ಅಂದ ..

  ಅಮೇರಿಕಾದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ,  ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಲಚ್ಚಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬರುಬರುತ್ತಾ ಶಂಕರನ ಫೋನ್ ಬರುವುದೂ ಸಹ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಲಚ್ಚಿಗೆ ಮನೋರೋಗ ಹತ್ತಿತು. ಮಗ-ಸೊಸೆ ಹತ್ತಿರ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.  ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಲಚ್ಚಿ ಬಚ್ಚಲಲ್ಲಿ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದುದೇ ನೆಪವಾಗಿ, ಹಾಸಿಗೆ ಹಿಡಿದಳು. ಶಂಕರನಿಗೆ ಅಣ್ಣ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದರು.  ಶಂಕರ ಲಚ್ಚಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ, "ಅಮ್ಮ ನೀವು ಡಾಕ್ಟರು ಹೇಗೆ ಹೇಳ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಔಷಧಿ ತೊಗೊಬೇಕು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡಿ " ಎಂದು ಉಪಚಾರದ ಮಾತಾಡಿದ . ಅವಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ್ದು ಮಗನ ಸಾಮೀಪ್ಯ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ? ತೀರಾ ಹಂಬಲಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ , ಅಣ್ಣ ಶಂಕರನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಒಂದು ವಾರದ ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಸರಿ ಬಂದು ಹೋಗಲು ತಿಳಿಸಿದ . ಅವನಿಗೂ ವೀಸಾ  ಅವಧಿ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. "ವಾರದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ . ಆದರೆ ೨-೩ ದಿನ ಚೆನ್ನೈಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತೆ ವೀಸಾಗೆ . ಮತ್ತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲೂ ಕೆಲಸ ಇದೆ. ನೋಡುವ ಹೇಗಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ " ಅಂದ . ಲಚ್ಚಿಗೆ  ರಾತ್ರಿಯಷ್ಟೇ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಮಗ ಬರುತ್ತಾನೆ ಅಂತ .

   ತನ್ನ ಯೋಚನಾಲಹರಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಲಚ್ಚಿ ಅಡಿಗೆಮನೆಯ ತಯಾರಿ ನೋಡಲು ಹೋದಳು. ಒಗ್ಗರಣೆ ಘಾಟಿಗೆ ಕೆಮ್ಮುವಂತಾಗಿ , ನೀರು ಕುಡಿದು, ಸೆಕೆ ತಾಳಲಾರೆನೆಂದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚಾಪೆ, ದಿಂಬು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಉರುಳಿಕೊಂಡಳು . ಊಟವನ್ನೂ ಮಾಡದೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಲಚ್ಚಿಗೆ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಾಗಿದ್ದು ತಿಳಿದಿದ್ದು ಗಂಗೆ-ಗೌರಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗಲೇ . ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಾಡಿದರೂ , ಏನೂ ಮಾತಾಡದೆ ಮುಂಬಾಗಿಲನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಲಗಿದ್ದಳು ಲಚ್ಚಿ. ಕತ್ತಲಾಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ಕಾರು ನಿಂತ ಸದ್ದು ಕೇಳಿತು . ಶಂಕರ ಚಾಲಕನಿಗೆ "ನೀನು ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ , ಗಾಡಿ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಾ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮಾತಾಡಿಸಿ ಬರ್ತೀನಿ . ಪುನಃ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗೋದಿದೆ " ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕೂಗುತ್ತಾ ಒಳ ಬಂದ . ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದು ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತರೂ , ಲಚ್ಚಿ ಮಾತ್ರ ಮಲಗಿದ್ದಲ್ಲಿಂದ ಏಳಲಿಲ್ಲ .  ಶಾಂತಾ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಅವಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಕಂಡಿದ್ದು ಮುಂಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೇ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಲಚ್ಚಿ. ಶಂಕರನಿಗೆ ಅಮ್ಮ ತಾನು ಬರುವ ಮೊದಲೇ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳೊ ಅಥವಾ ಚಾಲಕನೊಂದಿಗಿನ ತನ್ನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕೇಳಿ ಆಘಾತವಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಳೋ  ಎಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಕಾಡತೊಡಗಿತು.

- ತಾರಾ ಶೈಲೇಂದ್ರ 

Thursday, April 17, 2014

ಅನುಗಾಲದ ನೆನಪು (poem)


ನೀನಿದ್ದೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ
ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಡುವಾಗ
ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ನೀರಾಟವಾಡುವಾಗ
ಕಪ್ಪೆಚಿಪ್ಪು, ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಆರಿಸುವಾಗ .

ನೀನಿದ್ದೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ
ಶಾಲೆಗ ನಡೆದು ಹೋಗುವಾಗ
ಗೆಳತಿಯರು ಜಡೆ ಎಳೆಯುವಾಗ
ಪುಸ್ತಕದ ರಾಶಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವಾಗ .

ನೀನಿದ್ದೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ
ಬೇಲಿ ಮುಳ್ಳು ಹೊಕ್ಕಾಗ
ಸೈಕಲ್ ತುಳಿಯುತ್ತ ಬಿದ್ದು
ಮಂಡಿಯಲ್ಲಿ ನೆತ್ತರೊಸರಿದಾಗ .

ನೀನಿದ್ದೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ
ವಧುಪರೀಕ್ಷೆ ಸಾಗುವಾಗ
ಕೆನ್ನೆಯುಬ್ಬಿಸಿ ಕೆಂಪಾದಾಗ
ಕೀಟಲೆ ಮಾಡಿ ನಗಿಸುವಾಗ .

ನೀನಿದ್ದೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ
ನನ್ನವರೊಡನೆ ಸಪ್ತಪದಿ ತುಳಿಯುವಾಗ
ಕಣ್ಣೀರಧಾರೆ ಹರಿಯುವಾಗ
ಹನಿಗಣ್ಣಿಂದ  ಬೀಳ್ಕೊಡುವಾಗ .

ನೀನಿದ್ದೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ
ಸಂಸಾರದ ನಾವೆ ತೇಲುತ್ತಿರುವಾಗ
ಮುದ್ದು ಕಂದ  ಅಳುವಾಗ
ಸಂತಸದಿಂದಿರು ಎಂದು ಹರಸಿದಾಗ .

ಈಗಲೂ ನೀನಿರುವೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ
ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಷ್ಟೇ ......
ಆಗ ಸದಾ ಎದುರಲ್ಲಿ
ಈಗ ಬರೀ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ .

---  ತಾರಾ ಶೈಲೇಂದ್ರ 

ಸಮಾನಾಂತರ ರೇಖೆ (poem)

 
 
ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಕಂಡ
ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸಾಗಿಸದೆ
ನುಚ್ಚು ನೂರು ಮಾಡಿದ ನಿನಗೆ
ನನ್ನ ಹೃದಯದ ವೇದನೆಯನ್ನು
ಹೇಳಲಾಗದ ತೊಳಲಾಟ
ತಿಳಿಯದೆ ಗೆಳತಿ?
ಬಹುಶಃ ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇನೋ
ನಾಣ್ಯಕ್ಕೆ ಎರಡು ಮುಖಗಳಿದ್ದರೂ
ಒಂದೇ ಎಂದು ಭ್ರಮಿಸಿದೆ
ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಸುಖದಿಂದಿರು
ಕಾಡಬಹುದೆಂಬ ಸಂಶಯ ಬಿಡು
ನನ್ನ ಹೃದಯವ
ನಾನೇ ನೋಯಿಸಬಲ್ಲೆನೆ ?
ನೀ ಹೇಳೇ ಗೆಳತಿ .
ಆದರೂ ಕೇಳುವೆ ನಾನು
ಬಾಳಸಂಗಾತಿ ಆಗುವೆನೆಂದು ಹೇಳಿ
ಸವಿಮಾತಿನಿಂದ ಮನಗೆದ್ದ ನೀನು
ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸರಳರೇಖೆಯಾಗದೆ
ಸಮಾನಾಂತರ ರೇಖೆ
ಆದುದೇಕೆ ಗೆಳತಿ?

- ತಾರಾ ಶೈಲೇಂದ್ರ





 

ಮರಳಿ ಬಾರದ ಬಾಲ್ಯ (poem)



ಬಾಲ್ಯವೆಂಬುದೆಷ್ಟು ಸುಂದರ
ಮುದ್ದು ಮಾತು ಮುಗ್ಧ ನಗುವಿನ ಹಂದರ
ಯಾರ ಅಂಕೆ ಇಲ್ಲದೆ
ಬೇಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ತರಿಸಿ,
ಬೇಡದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಒಗೆದಾಗ ,
"ಅಯ್ಯೋ ಮಗು" ಎನ್ನುವರು.

ಆಡಿ ಹಾಡಿ
ಕುಣಿದು ನಲಿದು
ಎಲ್ಲರ ಮನರಂಜಿಸಿದ
ಸುದ್ದಿಯೇನೊ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದೆ
ಈಗ ಅನಿಸುತ್ತದೆ
ನಾನೂ ಹಾಗೆ ಇದ್ದೆನೆ ?

ಆದರೀಗ ನಾನೇ ತಾಯಿ
ನಾ ಮಗನ ಹಿಂದೆಯೋ
ಅವನು ನನ್ನ ಬೆನ್ನಿಗೋ
ತಿಳಿಯದಾಗಿ, ಅವನೊಂದಿಗೆ
ಆಡುತ್ತಾ ಹಗಲು
ರಾತ್ರಿಯಾಗುವುದೆಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ?

ಬಲು ತುಂಟ ಮಹರಾಯ
ಅವನ ತಾಳಕೆ
ನಾ ಕುಣಿಯಬೇಕು
ಥಕ ಥೈಯ್ಯ
ಪಾಪ , ಅವನಿಗೇನು ಗೊತ್ತು
ಅಮ್ಮನೇನು ಎಳೆ ಹುಡುಗಿಯಾ?

ಆವ ಕುಣಿದಾಗ ನಾನೂ ಕುಣಿಯಬೇಕು
ತಾ ಮಲಗಿದಾಗ , ಜಗವೇ ಮಲಗಬೇಕು
ಒಳ-ಹೊರಗೆ ದುಡಿಯುವ
ನನಗೂ ಆರಾಮ ಬೇಕು
ಅದರ ಚಿಂತೆ
ಅವನಿಗೇಕೆ ಬೇಕು?

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅನಿಸುವುದುಂಟು
ನಾನೂ ನನ್ನಮ್ಮನನ್ನು
ಹೀಗೆಯೇ ಕಾಡಿರಬಹುದೆ?
ಏನಾದರೇನು
ಆ ಬಾಲ್ಯ
ಮರಳಿ ಬರಬಹುದೇ?

- ತಾರಾ ಶೈಲೇಂದ್ರ 

Monday, April 14, 2014

ಹೀಗೊಂದು ಗಣೇಶೋತ್ಸವ (short story)

 

                                      



 ಪ್ರತಿ ವರ್ಷದಂತೆ ಈ ವರ್ಷವೂ ಸಹ ನಮ್ಮ ಬಡಾವಣೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ನಡೆಸಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರು . ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಖಾಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ನಿವೇಶನವೊಂದನ್ನು ಹಸನು ಮಾಡಿದ್ದರು. ವಿಶೇಷ ಎಂದರೆ ಇವರ ಗಣೇಶೋತ್ಸವದ ಸಿದ್ಧತೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಿರಿಯರ ಬೆಂಬಲವಾಗಲಿ, ಒತ್ತಾಸೆಯಾಗಲಿ ಇಲ್ಲ. ಏನೋ ಹುಡುಗರು ಆಸೆಗೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತವೆ ಎಂಬ ಉಡಾಫೆ .
 
     ಮಕ್ಕಳೂ ಸಹ ಚಂದಾ ವಸೂಲಿ ಮಾಡಲು ಮನೆಮನೆಗೆ ತಾವೇ ಗುಂಪು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಬಾರಿ ಗುಂಪಿನ ಪ್ರತಿ ಸದಸ್ಯರೂ ತಲಾ ಕನಿಷ್ಠ ೨೦೦ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಕರಿಂದ ವಸೂಲಿ ಮಾಡಿ ಚಂದಾ ನೀಡುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಹಾಗಾಗಿ, ಈ ಬಾರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಬಾರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರಾಗಿ ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ಮಾಡಬೇಕು , ಏನಾದರೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಸಬೇಕು ಎಂಬ ಇರಾದೆ.  ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಸಲಹೆ ಕೇಳಿದಾಗ , ಕೆಲವು ದೊಡ್ಡ ತಲೆಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಲಾರಂಭಿಸಿದವು  . ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಸುವ ಬಗ್ಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾದವು .  ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಾವೇ , ತಮ್ಮದೇ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ  ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ. ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಜನರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಸಂಗೀತ ಸಂಜೆ, ನೃತ್ಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಕಡೆ ಒಲವು.  ಆದರೆ ಅವಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಬೇಕಾದ ಹಣ? ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚಂದಾ ವಸೂಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಬಂದ  ವಿಷಯ ಅತಿಥಿಗಳು ಯಾರು ಎಂಬುದು . ಒಬ್ಬರು ಸಿನಿಮಾ ತಾರೆಯೆಂದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರನ್ನು ಕರೆಸೋಣ ಎಂದರು . ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವರೊಬ್ಬರು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ಕರೆಸಿದರೆ , ಬಡಾವಣೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಸಹಾಯಕವಾಗುವುದೆಂದರು .  ಮಕ್ಕಳಿಗೋ , ಯಾಕಾದರೂ ಇವರನ್ನು ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಿಟ್ಟೆವೋ ಎಂಬಂತಾಗಿತ್ತು .
 
     ಅಂದು ಯಾವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೂ ಬರಲಾಗದ್ದರಿಂದ , ಮುಂದಿನ ಭಾನುವಾರ ಸಭೆ ಸೇರುವುದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ, ಹಿರಿಯರೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಿಲ್ಲ. ಇರುವ ಹಣದಲ್ಲೇ ವಿಭಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ರೂಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ಆಶಯ .  ಯಾವ ದೊಡ್ಡವರ ಸಹವಾಸವೂ ಬೇಡ . ಯಾರೂ ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ   ಬಹಿರಂಗಗೊಳಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು .  ಈಗ ಪುಟ್ಟ ತಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಒಂದುಗೂಡಿ, ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡವು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ವಿವರವನ್ನು ಗೌಪ್ಯವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡರು.  ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ 'ಬೇರೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಎನಿಲ್ಲ. ನಾವು ಒಂದು ಕಿರುನಾಟಕ ಆಡುತ್ತೇವೆ ಅಷ್ಟೆ ' ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. 
 
     ಗಣೇಶ ಚತುರ್ಥಿಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಹೋಗಿ ಪುಟ್ಟದಾದ ಮಣ್ಣಿನ ಗಣಪತಿಯ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು  ತಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಟಾಪಿಸಿ, ಪೂಜೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು.  ಅಮ್ಮಂದಿರನ್ನು ಪುಸಲಾಯಿಸಿ , ಗೊಜ್ಜವಲಕ್ಕಿ, ರಸಾಯನ ಮಾಡಿಸಿ , ಪ್ರಸಾದ ವಿನಿಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಸಂಜೆ ೬.೩೦ಕ್ಕೆ ನಡೆಯುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕೆಂದು ಮನವಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.  ಹಿರಿಯರೆಲ್ಲ 'ಏನೋ , ಹುಡುಗು ಬುದ್ಧಿ, ಏನು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಾಡ್ತವೋ ನೋಡೋಣ ' ಎಂದು ಚದುರಿದರು.  ಮಕ್ಕಳು ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾದರು. 
 
    ಸಂಜೆ ೬. ೩೦ಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾಗುವಂತೆ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಪೋಷಕರಿಗೆ ಅಪ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನೆರೆದರು. ಕೂರಲು ಹಾಕಿದ ಖುರ್ಚಿಗಳ ಮುಂದೆ ಖಾಲಿ ಇದ್ದ ಜಾಗವೇ ವೇದಿಕೆ. ಪುಟಾಣಿ ಲಿಖಿತ ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಹಾಡಿದಳು.  ಎಲ್ಲರೂ ಖುಷಿಯಿಂದ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿದರು.  ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಲು ವಿಪಿನ್ ಎದ್ದು ನಿಂತ . "ಈ ಸಂಜೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ತಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾಗತ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೋ , ಇಬ್ಬರನ್ನೋ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸುವುದು ವಾಡಿಕೆ . ಆದರೆ ಇಂದು ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿರುವ ಗಣ್ಯರು ೨೦ ಮಂದಿ" ಎಂದಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ.  ವೇದಿಕೆಯಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾದರೆ ಗಣ್ಯರೆಲ್ಲಿ ? ಆಗ ವಿಪಿನ್ "ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಯಾವುದೋ ತಾರೆಯರು ಅಥವಾ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ , "ಜೀವನ ಸಂಧ್ಯಾ " ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮದ ಹಿರಿಯ ಚೇತನಗಳಾದ ಇವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ ಎನಿಸಿತು. ತಮ್ಮ ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮವರಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ , ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವುದರಿಂದ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುವುದೆಂದು ನಮಗೆಲ್ಲ ಅನಿಸಿತು. ಅವರೂ ಸಹ ಯಾವುದೇ ಹಮ್ಮು-ಭಿಮ್ಮುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಬರಲು ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದರು .  ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪರವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತ . ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಖ್ಯಾತರನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸುವುದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಬಲ್ಲೆವು. ಆದರೆ, ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಸರಿಯುವ ಇರುವೆ ಹೆಗ್ಗೆಲಸ  ಮಾಡುವಂತೆ , ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನಿತ್ಯಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸಹಾಯಕರಾದ , ಬಿಸಿಲು, ಮಳೆ, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ , ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಂಚನೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುವ 'ಅಂಚೆಯ ನಾಗಕ್ಕ' ಇಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಶೋಭೆ" ಎಂದನು .  ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮುಂದಿನ ಖುರ್ಚಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾಗಿದ್ದ ೨೦ ಮಂದಿ ವೃದ್ಧರೂ , ಅಂಚೆಯ ನಾಗಕ್ಕನೂ ಎದ್ದು ನಿಂತು, ಸಭಿಕರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ , ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ನಂತರ 'ಜೀವನ ಸಂಧ್ಯಾ' ದ ಹಿರಿಯ ಸದಸ್ಯೆ ಮಕ್ಕಳು ನೀಡಿದ ಶಾಲನ್ನು ನಾಗಕ್ಕನಿಗೆ ಹೊದಿಸಿ, ಹಣ್ಣಿನ ಬುಟ್ಟಿ ನೀಡುವಾಗ , ನಾಗಕ್ಕನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಧನ್ಯತಾಭಾವ. 
 
     ನಂತರ ಶುರುವಾಯ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಲಘು ನಾಟಕ.  ಎಲ್ಲರ ಮನರಂಜಿಸಿದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು 'ಜೀವನ ಸಂಧ್ಯಾ' ದ ಹಿರಿಯರು ತಬ್ಬಿ ಹರಸಿದರು. "ಇಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿಗೇ ಇಂಥ ಉದಾತ್ತ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುವ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೆತ್ತವರು ಪುಣ್ಯವಂತರು"  ಎನ್ನುವಾಗ ಪೋಷಕರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಾಡಿತು .  ಈ ಬಾರಿಯ ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ಸಾರ್ಥಕವಾಯ್ತು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಮೂಡಿತ್ತು .  

---  ತಾರಾ ಶೈಲೇಂದ್ರ 
 
 

Wednesday, April 9, 2014

ಹೇಗೆ? (poem)

                 

















 ಹೃದಯದಲಿ ಹೆಪ್ಪು ಕಟ್ಟಿರೆ
 ನಿಟ್ಟುಸಿರು, ನೋವು
 ಬಾಹ್ಯದ ಆಡಂಬರ ತಂದೀತೆ
 ಸಂತಸ , ನಲಿವು ?
 ಮನಗಳ ಬೆಸೆಯುವ
 ನಿಸ್ತಂತು ಸೇತು , ತಾನೇ
 ಕದಡಿದರೆ ಭಾವನೆಗಳ ,
 ಸಂಬಂಧಗಳು ಉಳಿಯುವುದೆಂತು  ?                                   

   -  ತಾರಾ ಶೈಲೇಂದ್ರ
                

ಕಾರಣ (poem)



               ಹೇಳಿ ಹೋಗು  ಹುಡುಗಿ   ಕಾರಣ
               ಅದರಲಿ ಇರಲಿ ಒಪ್ಪ ಓರಣ 
               ತೊರೆವಾಗ ನನ್ನ ಬಾರದಾಯ್ತೆ ಕರುಣ
               ಬಾಡಿದೆ ಗೆಳತಿ  ಮನದ   ತೋರಣ .

               ಉಷೆ ಬಿಡುವ ಮೊದಲು ಕಣ್ಣ
               ಬಾನು ಚೆಲ್ಲೊ ಮೊದಲು ಬಣ್ಣ
               ಸೂರ್ಯ ರಶ್ಮಿ ತಾಗಿ ಮಣ್ಣ
               ಪಕ್ಷಿ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ಸಣ್ಣ ||ಹೇಳಿ ಹೋಗು ||

               ಹಕ್ಕಿ ಗೂಡು ಸೇರೋ ಸಮಯ
               ಆಲಿಸಿ ಗಂಗೆ-ಗೌರಿಯ ಕರೆಯ
               ರವಿ ಮುಳುಗಿ ಸೇರಿ ಧರೆಯ
               ಮನೆಯ ದೀಪ ನುಂಗಿ ತಮೆಯ ||ಹೇಳಿ ಹೋಗು ||

               ರಜನಿ ಜಾರಿ ಹೋಗೊ ಮುನ್ನ
               ಶಶಿ ಸುರಿವಾಗ ಜೇನ ಜೊನ್ನ
                ಚುಕ್ಕಿ ತಾರೆ ಬೆಳಗಿ ಹೊನ್ನ
                ಕಣ್ಣ ಹನಿಯು ಜಾರೋ ಮುನ್ನ||ಹೇಳಿ ಹೋಗು ||


                - ತಾರಾ ಶೈಲೇಂದ್ರ